من به آرزوم رسیدم!

من به آرزوم رسیدم!...

سالهاست که نه بهاران، شکل بهار دارد،و نه تابستانمان، هُرم تابستان!نه پاییز پادشاه فصل هاست،و نه رخسار سپید زمستان براق و درخشان...آقای من!دلتنگ توام...این روزها بدون تو سخت سپری می شود، سخت...حتی ثانیه ها هم برای درک حضورت از یکدیگر پیشی می گیرند،نرگس های باغچه تنهایی در هجران تو رنگ باخته اند.سالهاست آدینه ها یکی پس از دیگری از پی هم می گذرند و چشمان منتظر ما بر رواق منزل، در انتظار...در انتظار تو ای وعده حتمی خدا!برای رسیدن تو، آقای من انتظار را خسته خواهم کرد! موج خواهم شد،به صخره خواهم کوفت،شاید در دل سنگ صخره رخنه کرد...مائیم و دلی مفتون تومائیم و قلبی، مهجور تومائیم و چشمانی منتظر...کرم نما و فرود آ!که جهان منتظر توست.دلنوشته مهدوینویسنده: سمانه صفایی پور من به آرزوم رسیدم!...

عشق رازیست که تنها به خدا باید گفتچه سخنها که خدا با من تنها دارد...فاضل نظریآدم دوست دارد خوبیها و رنجهای خود را برای دیگران تعریف کندو یا آنها را از زبان دیگران بشنود؛ اما خدا دوست دارد شایستگی مصاحبت با او را پیدا کنیم، برای همین باید اینگونه گفتگوها را با دیگران کم کنیم! نباید دنبال آبرو پیش دیگران و گدای محبت دیگران باشیم، تا خدا قلب ما را پر کند! استاد پناهیانپ.ن. حواسمون باشه...!هرچیزی رو به زبون نیاریم! بعضی حرفا خصوصیه...! فقط بین من و خدا من به آرزوم رسیدم!...

من به آرزوم رسیدم!...

من به آرزوم رسیدم!...